ေလာကလူသားအားလုံးက
ဖန္ဆင္းရွင္၊ ကယ္တင္ရွင္၊ မဟာျဗဟၼာ၊ ထာ၀ရ စေသာ တန္ခိုးရွင္မ်ားကို
စြဲစြဲလန္း လန္း လက္ခံယုံၾကည္ေနၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဖန္ဆင္းရွင္
မဟာျဗဟၼာ(ထာ၀ရဘုရား)၏ ဇစ္ျမစ္ကိုကား မည္ သူမွ် ေျခေျချမစ္ျမစ္
မသိရွိၾကပါ..။
အေၾကာင္းရွိမွ
အက်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ ဖန္ဆင္းရွင္ ရွိလွ်င္ ဖန္ဆင္းရွင္၏ အ
ေၾကာင္းရင္းဇစ္ျမစ္လည္း ရွိကိုရွိရပါလိမ့္မည္..။ အေၾကာင္းရင္း ဇစ္ျမစ္ကို
ရွာၾကည့္ၾကရေအာင္..။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ျဗဟၼဇာလသုတ္ ဧကစၥသႆတဒိ႒ိ အခန္းတြင္
ဖန္ဆင္းရွင္၏ဇစ္ျမစ္ကို ေဟာၾကားထား ေတာ္မူခဲ့ပါသည္..။
ကမၻာႀကီး
သက္တမ္းေစ့၍ ပ်က္ေသာအခါ ကမၻာေပၚရွိသတၱ၀ါမ်ား အထက္ျဗဟၼာ့ဘုံ၌ ျဖစ္ ၾကရသည္။
ကမၻာပ်က္ေသာအခါ ကမၻာႀကီးကိုေလာင္ေသာ မီးအရွိန္ေၾကာင့္ ေအာက္ေအာက္ နတ္ဘုံ
ျဗဟၼာ့ဘုံ မ်ားလည္း ပ်က္ၾကရသည္။ ကမၻာသစ္တည္ေသာအခါ ေအာက္ေအာက္
ျဗဟၼာ့ဘုံမ်ားလည္း အသစ္အသစ္ျပန္ လည္ ျဖစ္တည္ၾကရပါသည္.။
ထိုအခါ
အထက္ျဗဟၼာ့ဘုံက ျဗဟၼာတစ္ဦးသည္ သက္တမ္းေစ့၍ ေသဆုံးကာ အသစ္တည္ေသာ ေအာက္က
ျဗဟၼာ့ဘုံတြင္ ျဗဟၼာျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူတစ္ဦးတည္းသာ စ်ာန္သမာပတ္ျဖင့္
ေနထိုင္ရင္းက ``တစ္ပါးေသာ သတၱ၀ါမ်ား ဤဘုံသို႔ ေရာက္လာရင္ေကာင္းမွာပဲ``ဟု
တမ္းတမိသည္.။
တစ္ဦးတည္း
ေနရသည္မွာ ၾကာလာ ေသာေၾကာင့္ မေပ်ာ္မရႊင္ျဖစ္ရာက တမ္းတမိျခင္းျဖစ္သည္..။
ထိုအခါ၌ အထက္ျဗဟၼာ့ဘုံမ်ားက ျဗဟၼာမ်ား ေသလြန္ေသာအခါ ထိုျဗဟၼာသစ္ဘုံသို႔
ေရာက္ရွိလာၾကပါသည္။ ပထမဆုံးေရာက္ေနေသာ ျဗဟၼာႀကီးက ေနာက္မွေရာက္လာေသာ
ျဗဟၼာမ်ားကို သူတမ္းတလိုက္၍ ေရာက္လာ ျခင္းေၾကာင့္ သူဖန္ဆင္းလိုက္ေသာ
သားသမီးမ်ားဟု ယူဆေလသည္..။
ေနာက္မွ
ေရာက္လာေသာ ျဗဟၼာတို႔ ကလည္း ေရွ႕ဦးစြာေရာက္ႏွင့္ေနေသာ ျဗဟၼာႀကီးသည္
သူတို႔ကို ဖန္ဆင္းသူ သူတို႔ အဖဘုရားဟု ယူဆၾက ေလသည္..။ ေရွးဦးျဗဟၼာႀကီးသည္
ေနာက္မွေရာက္လာေသာ ျဗဟၼာမ်ားထက္ သက္တမ္း၊ အေရာင္အလင္း တန္ခိုးစသည္ျဖင့္
အစစအရာရာ သာလြန္ပါသည္။ ေနာက္မွေရာက္လာၾကေသာ ျဗဟၼာမ်ား ေသဆုံးသြားေသာအခါ
လူ႔ျပည္သို႔ေရာက္လာၾကပါသည္။
လူ႔ျပည္
မွာလည္း ကမၻာသစ္တည္ကာ လူေတြအမ်ားႀကီးေရာက္ေနၾကခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ ျဗဟၼာ့ျပည္က
ေရာက္လာၾက ေသာသူမ်ားသည္ အထုံ၀ါသနာအလိုက္ စ်ာန္က်င့္စဥ္မ်ားကို
က်င့္ၾကံၾကသည့္အခါ ေရွ႕ဘ၀(တစ္ဘ၀ကိုသါ) ေအာက္ေမ့ႏိုင္ေသာ ဉာဏ္ကို
ရရွိလာၾကသည္..။ (ႏွစ္ဘ၀သုံးဘ၀ စသည္ျဖင့္ ဘ၀အဆက္ဆက္ကို ေတာ့
မေအာက္ေမ့ႏိုင္ပါ)။ သူတို႔၏ အဘိညာဏ္ျဖင့္ သူတို႔ေနထိုင္ခဲ့ရာျဗဟၼာ့ဘုံႏွင့္
သူတို႔ကို ဖန္ဆင္းခဲ့သည္ဟု ယူဆခဲ့ေသာ ျဗဟၼာႀကီး ကို
ေအာက္ေမ့သတိရလာၾကသည္..။ သူတို႔ဉာဏ္မ်က္စိျဖင့္ လွမ္းၾကည့္ေနခ်ိန္တြင္
ျဗဟၼာႀကီးလည္း သက္ ရွိထင္ရွား ရွိေနဆဲပင္..။
ထိုအခါ
သူတို႔က ``ငါတို႔ကို ဖန္ဆင္းေသာ မဟာျဗဟၼာႀကီးသည္ အလြန္တန္ခိုးႀကီး ေလစြာ့။
သတၱ၀ါေတြကိုလည္း ဖန္ဆင္းနိဳင္တယ္။ ပ်က္စီးျခင္းသေဘာ ေသဆုံးျခင္းသေဘာမရွိ
ျမင့္ျမတ္လွ ပါေပစြာ့။ တစ္ေလာကလုံး၏ အျမတ္ဆုံး အဖျဖစ္ေပစြာ့`` ဟု
မွတ္ယူသြားၾကေလေတာ့သည္..။ အမွန္က သူတို႔သာ ႏွစ္ဘ၀ သုံးဘ၀ျမင္ႏိုင္ေသာ
ဉာဏ္မ်က္စိရွိခဲ့ပါလွ်င္ သူတို႔ကို ဖန္ဆင္းသူဟု သူတို႔ကိုးကြယ္ေန ၾကေသာ
ျဗဟၼာႀကီးလည္း သူတို႔လိုပင္ အထက္ျဗဟၼာ့ဘုံကေန ဆင္းသက္လာသည္ကို
သိျမင္သြားႏိုင္ပါ သည္။
ထိုသို႔ဆိုလွ်င္
ဖန္ဆင္းရွင္အယူ၀ါဒ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းမရွိပါ။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္
စ်ာန္အဘိဉာဏ္ရပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ပါလွ်က္ သူတို႔က စတင္၍ ဖန္ဆင္းရွင္၀ါဒကို
စြဲၿမဲ စြာ မွတ္ယူလာခဲ့ၾကပါသည္..။ မွန္းဆပူေဇာ္လာခဲ့ၾကသည္.။
ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားကလည္း သူတို႔ ကိုးကြယ္လာခဲ့ေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ႀကီးကို
ဆက္လက္ကိုးကြယ္လာရာက အစျပဳကာ ဖန္ဆင္းရွင္ တန္ခိုး ေတာ္ရွင္
ေကာင္းကင္ဘုံတြင္ အၿမဲတည္ေနေသာ၊မေသဆုံးေသာ ထာ၀ရဘုရားအယူအဆျဖစ္ေပၚလာ
ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္..။ ကိုယ္ထင္ ကုတင္ေရႊနန္း ဆိုသကဲ့သို႔
ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ ျဖစ္ေပၚလာပုံအေၾကာင္းအရာကို
အမွန္ဟုမယူဆပဲ ဖန္ဆင္းရွင္၀ါဒသာ အမွန္ဟု ယူဆလိုက ယူဆႏိုင္ ပါသည္..။
မည္သည့္ ဘာသာအယူ၀ါဒကိုမွ် မပုတ္ခတ္ပါ..။
ဉာဏ္ပညာတိုးပြားေနေစရန္ သာ တင္ျပလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္..။
အေၾကာင္းရွိလွ်င္ အက်ိဳးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
လမ္းဆုံးလွ်င္ ရြာေတြ႔ပါ လိမ့္မည္.။
ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေကာင္းေအာင္
ဖန္တီးဖို႔က ကိုယ့္တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္..။ ကိုယ့္ဘ၀သမိုင္း ကို
အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေစရန္ဖန္ဆင္းေပးသူကား ကိုယ္ကိုယ္တိုင္သာျဖစ္သည္ကို
နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္ၾကပါေစ..။
(အရွင္ဇ၀န(ကုန္းေဇာင္း)ဗုဒၶကမၻာမွာ ၿပန္လည္ကူးယူမ်ွေ၀ပါသည္)
